Lieke, 31 juli 2005
Nederland , Almere

Laatste keer...

Hey lieve allemaal,

Dit is de laatste keer dat ik deze site update... Tenminste voorlopig, want mn moeder laat me nu een tijdje niet meer gaan haha...
Ben ondertussen alweer bijna n week thuis en heb alweer wat mensen gezien, maar ben nog niet echt geland. 't Is nog te raar en nog niet echt mn eigen land. Maar zal eerst nog even over mn weekje Azie vertellen...
Zondag de 17e had ik 's avonds in n hele sjieke tent iets gegeten. 't Was een Europees hotel met entertainment en alles. (nog steeds maar een dollar of 3, 4...) Voor de rest zaten er alleen maar gezinnen of koppels, dus werd wel raar aangekeken in mn eentje... Een tafel voor één persoon?? Eéntje maar?? Ja, idd 1 persoon... Blijkbaar wordt dat toch nog niet overal geaccepteerd. Anyway, na een tijdje begonnen 2 Australische echtparen n tafel verderop tegen me te praten en ze vroegen of ik bij ze kwam zitten. Ze kwamen uit Perth dus verteld dat ik daar net vandaan was gekomen enzo... Best wel gezellig en nadat ik mn Chicken Schnitzel ophad, kon ik ook weer gewoon vertrekken. Erg lief van ze dus!!
Die maandagnacht werd ik om n uur of 5 wakker doordat ik me totaal niet lekker voelde. Mssn een beetje onsmakelijk, maar alles is er dus mooi weer uitgekomen... Kon niet eens meer water drinken want dat ging al fout... mezelf dus maar met voedselvergiftiging gediagnostiseerd. En had nog zo opgepast want dronk alleen flessenwater, maakte mn tandenborstel daar zelfs mee schoon, had verder alleen droge dingen gegeten (zoutjes enzo) en het hotel zag er wel gewoon goed uit... Dus eerst maar naar huis gebeld maar thuis zeiden ze dat ik door kans op uitdroging, maar beter wel naar de dokter toe kon... Dus ik naar de dokter en samen spraken de zuster en dokter wel genoeg engels om te begrijpen wat ik bedoelde. Ja, voedselvergiftiging zou het idd wel zijn ja... Dus antibiotica en pilletjes tegen misselijkheid en alles. Een probleem alleen nog, moest iets eten om mn pillen te slikken, maar hield niets binnen, dus ik zou een prik krijgen... En toen werd ik echt bang... Is mssn stom, maar t is toch wel Indonesië en met Aids en alles weet je t nooit, maar gelukkig zag ik dat ze m vers uit de verpakking haalde. Anders had ik me ook niet laten prikken hoor, liever voedselvergiftiging dan...
Maar goed, voelde me toen ook wel erg alleen, doordat ik nog steeds geen toeristen was tegengekomen om mee te kunnen praten. Die dag en de dagen erna vooral veel van mn hotelkamer gezien en wat gelezen. Die woensdag de 20e kon ik weer even t bed uit dus toen ben ik door de straat heen gelopen en kwam ik uiteindelijk bij Kuta Beach uit. Dat ook weer gezien!!
Die dag had ik ook met mn moeder op msn afgesproken en zij vertelde me dat Riny (een vriendin) wel een meisje in Bali kende. Ze was Balinese en heette Restu en ze wilde wel met me afspreken. Dat zou de volgende dag, donderdag om 2 uur gebeuren, ze zou naar mn hostel komen. Die donderdag dus voor 2en buiten gaan zitten en heb ook aan de mensen daar verteld dat ik wachtte op een meisje en blablabla... Heel leuk toen met n vriend van de eigenaar gesproken. Hij sprak wel redelijk Engels en was ook wel geinteresseerd. En hij vertelde zelf ook wel interessante dingen over zn cultuur. Ook vertelde hij dat zijn vriendin het uit gemaakt doordat zn 'kaste' te laag was volgens haar ouders. Interessante dingen toch?! En hij vond t totaal niet erg als ik m over geloof en cultuur enzo vroeg... Maar ondertussen was t al 3uur en nog steeds was er geen Restu. Zegt Nick, de eigenaar opeens dat er n meisje voor me heeft gebeld en dat ze om 5uur komt. Dat had ie me een uur geleden dus blijkbaar niet kunnen vertellen... Toen de rest van de middag ook maar zitten praten, maar om half 6 was e nog niemand. Dus toen ben ik maar gaan bellen. Uiteindelijk kreeg ik om half 7 Restu aan de lijn. Ze was om half 2 langsgekomen en had wel gewoon gebeld om 5 uur maar die mannen daar snapten het blijkbaar niet zo goed, iig was t allemaal niet doorgekomen. Maar ze was nu dus in de stad en of ik er wilde ontmoeten. Nou graag!! Bij de Starbucks wat gedronken. Het bleek een hele leuke, spontane meid waarmee je ook gewoon goed engels kon spreken. En ze bood aan om me het eiland een beetje te laten zien. Heel erg graag!! De volgende dag zou ze me in t centrum komen ophalen en dan zouden we naar Tanah Lot gaan, een plek met de mooiste zonsondergangen van Bali en daar had ze Riny ook mee naar toegenomen. Dat beloofde dus wat!! Ondertussn had Riny haar ook nog op haar mobiel gebeld, dus haar ook nog even gesproken...
Zij had al gegeten, maar ze kon me wel vertellen waar ik kon avondeten, want was een beetje bang geworden. Je kon immers aan de buitenkant niet zien of t veilig was of niet! Die avond dus doorgelopen naar de Sportsbar en daar heb ik lekker gegeten, weer eens iets anders dan de crackertjes van de dagen daarvoor...
Restu liet me die vrijdag eerst iets van Kuta zien. En wat toen bleek, was dat alle backpackers dus in een heel ander gedeelte van Kuta zaten, daar was de accomodatie goedkoper en was t dus waarschijnlijk gezelliger geweest. Maar ja dat is achteraf... Maar als er iemand nog eens naar Bali gaat, Off Poppies 1 of Off Poppies 2 schijnen Dé straten te zijn...
Had ondertussen al wel zwaar onderhandeld over mn kamerprijs, dus dat had ik uiteindelijk voor bijna de helft goedkoper gekregen...
Ook heeft ze me nog een paar winkels laten zien waarna we op haar scooter stapten en naar Tanah Lot reden. Halverwege heb ik nog wel gevraagd of je ook een rijbewijs moest halen voor die scootertjes want voor mij lijkt het een en al chaos. Niemand gebruikt zn richtingaanwijzer, maar iedereen schijnt toch van elkaar te weten waar ze heen gaan... Gelukkig bleek je wel een rijbewijs nodig te hebben, dus dat luchtte wel op...
t was enorm leuk, want zag nu dus ook echt iets van het eiland!! Met de scooter door kleine rijstveldjes, dorpjes en overal hangt een bbq-lucht... Dat komt doordat er veel dingen worden verbrand: gras enzovoorts, maar ook wordt er langs de kant van de weg soms vlees verkocht dat dan op een bbq word klaargemaakt. Wel heel anders dan bij de Aussies hoor!! Maar overal hing die lucht...
Toen we in Tanah Lot aankwamen, hebben we daar eerst rondgelopen. Er was daar namelijk een tempel op een heuvel. Je kon daar niet heen, maar t zag er wel erg mooi uit!! Ook kon je heilig water drinken, maar doordat t niet uit een fles kwam, durfde ik de gok toch niet te nemen... En dan kan t nog zo heilig zijn...
Ook was t strand daar enorm mooi, met mooie rotsen en natuurlijk de zonsondergang!! Was inderdaad erg mooi en we hebben ook heel gezellig zitten praten de hele tijd!! Daarna zijn we terug gereden naar Kuta waar we uit eten zijn geweest in Cory. Dat was een enorm leuk restaurant, met heerlijk eten waar we op kussens op de grond aan een laag tafeltje hebben gezeten. Restu had daar vroeger wel gewerkt, want ze is een zangeres. Ze is een eigen cd aan t maken. Ook heeft ze mee gedaan aan Indonesian Idols en daar is ze 5e geworden!! Maar ik krijg waarschijnlijk op mn kop als ze erachterkomt dat ik dit nu vertel haha, want ze vond t management niets, dus heeft na een rechtszaak het contract weten te verbreken. Maar toen we die avond in Hard Rock Hotel nog naar Live Music gingen luisteren, herkende de leadsinger haar en die heette haar welkom. Dus iedereen keek meteen om en zij dook weg...
De dag daarna heb ik een taxi (of taksi) genomen naar Sanur waar zij woonde. Daar namen we de scooter weer naar een Balinese dans, een Barong Dance. Barong is een bepaalde goede geest of god. Een vriend van haar had kaartjes geregeld. Als je de openlucht zaal inkwam, zag je waar het publiek zat, namelijk tegenover het podium. Aan de linkerkant van het podium zat het orkest. En zij ging naar rechts, waar op een soort verhoginkje ook een paar stoelen stonden. Ze had dus een plek naast het podium weten te regelen!! Een enorm goede plek en was ook wel geschokt, maar ze zei, ik wil niet zo ver weg zitten, dan zie je het minder goed...
De Barong Dance was enorm bijzonder en mooi!! Het is meer in de stijl van een toneelstuk, want er werd ook gepraat, maar in plaats van gewoon lopen werd er dus gedanst. En alles gebeurde in het Balinees, maar we hadden van tevoren al n papiertje gekregen met wat er zou gaan gebeuren in het engels, dus kon het wel goed volgen!! En Restu zat dus naast me, dus kon ook gewoon dingen aan haar vragen... Eerst zag je een tijger: een enorm kostuum waar 2 mensen ingingen. Toen kwam er een hele grappige aap bij en die werden vrienden. Er gebeurde allemaal dingen maar uiteindelijk moest de Barong, de goede geest tegen een slechte geest vechten. Uiteindelijk won de Barong met hulp van zn onderdanen... Echt enorm interessant en alle kostuums waren heel groot en uitbundig met veel kleuren. Ook waren er nog 2 meisjes die dansten in de typische klederdracht waarin je ze altijd ziet en die dansen met hun vingers en met hun ogen. Heel speciaal om te zien!!
Ondertussen heb ik een keer naar t publiek gekeken en zag daar een gezin zitten en vond ze er Nederlands uitzien. Maar die vader nam alles enthousiast op met de videocamera en die moeder en 3 zoons keken toch verveeld!! Niet te geloven!! Wel lachen... Maar hoe je zo verveeld kan kijken, bij zoiets bijzonders dat wij totaal niet kennen in onze cultuur...
Daarna heeft Restu me op haar scooter weer meegenomen en na een tijdje rijden, kwamen we bij een rijstveld. Een van de bekendste en grootste. Echt enorm mooi met al die terrassen. Het was enorm groot en dan dus ook echt met de hand gemaakt. Heel bijzonder!! En t was ook nog gewoon in gebruik: 1 keer in de 3 maanden werd er rijst vanaf gehaald. Na daar een tijdje te hebben gezeten, zijn we naar Ubud gereden, waar Monkey Forest ligt. Dit is waarschijnlijk een soort apenheul (daar ben ik nog nooit geweest, maar denk dat t ongeveer t zelfde is) Alle apen lopen los door t park en je kunt ze ook voeren. Had dus wat bananen gekocht, maar toen ik een bord zag waarop stond dat ze ook op je kunnen klimmen als ze voedsel ruiken, wilde ik toch zo snel mogelijk van mn bananen af... Dus had er eentje naar een aap gegooid, toen zag ik er nog eentje op me afkomen, maar kreeg t zakje niet snel genoeg open, dus ik heb toen meer dan de helft op de grond laten vallen en ben weg gerend... haha... Restu heeft me enorm uitgelachen!!
In t park nog een heel lief klein aapje gezien dat aan zn moeder hing. Echt heel schattig!!
Daarna zijn we teruggereden naar Sanur en hebben daar een masssage gekregen. De blauwe plekken staan nog op mn arm en had die avond ook spierpijn in mn kuiten!! Maar vond t wel erg lekker mn allereerste echte massage!!
Na dus helemaal te hebben ontspannen, ben ik weer op een taksi naar Kuta gestapt. Restu moest die avond ergens werken.
Die avond heb ik bij de Pizza Hut gegeten (en weer was men verbaasd dat ik in mn eentje was) en toen bedacht ik me opeens dat dit echt mn allerlaatste avond alleen, ver weg van huis zou zijn. Dat moest dus eigenlijk gevierd worden!! Dus die avond ben ik alleen (voor de 1e keer!) een cocktail gaan drinken (voor de 1e keer!) Had me van tevoren voorgenomen om eens in mn eentje naar de bios te gaan, maar dat is niet gelukt, want er was altijd wel iemand die mee wilde, maar alleen wat gaan drinken is eigenlijk heel erg bevallen!!
Er was namelijk een live band en alle barmensen praatten wel tegen me doordat ik dus alleen was. Dus een hele leuke avond gehad en daarna weer op tijd naar huis om mn tas al n beetje te beginnen in te pakken.
Die zondag zou ik om 15.30uur moeten vliegen en moest ik dus om 13.30uur op het vliegveld zijn. Kon tot 1uur in mn kamer blijven, dus dat was perfect!! Eerst nog even mn laatste rupia's opmaken aan wat engelse tijdschriften en toen vliegen... Ik bleek naast een Duits meisje te zitten, Maaike die ook al een maand of 7 van huis weg was. En zij zou ook 5 uur op Singapore moeten wachten, hoewel ze een andere vlucht zou hebben: direct naar Frankfurt. Maar erg gezellig samen tijdens de vlucht!! En daarnaast bleken er nog 2 Duitse meisjes te zijn, de ene had net 10 maanden in Oz gezeten en de andere net 10 maanden in Nz. Ook leuke meisjes dus we hebben met zn 4en die 5uur op Singepore airport rondgehangen. Eerst een uurtje gedaan over het vinden van de gratis bios, maar toen we daar eenmaal waren hadden we geen zin meer, dus gewoon de hele tijd gekletst en op een gegeven moment ergens shithead gespeeld. En eigenlijk zijn die 5uur omgevlogen!! Zij stapten om 23.00 uur op het vliegtuig naar Frankfurt en ik ging om 23.15uur naar Londen. Op Londen wachtte ik 2uur met n Nederlands koppel Jose en Robert dat ik ook al even op Signapore Airport had gesproken. Zij waren een half jaartje weg geweest en ook wel benieuwd wie er op Schiphol stonden enzovoort... Om 8.10uur vertrok het vliegtug dan en heel raar, maar toen we over Nederland heen vlogen, dacht ik echt 'wat is het hier plat!' Je hoort buitenlanders dat toch altijd zeggen en snapte nooit precies wat ze bedoelde, maar nu... Je kon tot de horizon kijken!!Om 10.20 uur kwamen we ook echt aan op Schiphol. Meteen door naar de tassen die al snel kwamen.
Daarna gedag gezegd tegen Jose en Robert en door de douane heen gelopen. Het eerste wat ik zag toen ik de aankomsthal inliep was een groot bord waarop stond 'Crikey! It's Lieke.' Die had Erik gemaakt en hij stond daar met Thomas en Ineke bij. Toen ik richting mn zusje, oma en Robin liep, zeiden n paar vreemden heel enthouasiast gedag, dus ik dacht echt 'zijn die hier ook voor mij?' Maar dat bleken de ouders van Jose en Robert te zijn en daar hadden papa en mama al mee staan praten. Ik had vanuit Singapore namelijk ff kunnen mailen en al gezegd dat zij op mijn vlucht zaten...
Papa, mama en opa stonden nog bij t raam te kijken, dus die zag ik pas later. Die middag thuis nog taart gegeten en hard mn best gedaan om wakker te blijven.
Ondertussen ben ik al bijna een week thuis en... nog steeds niet gewend!! haha Bij alles denk ik nog dat deed ik in Oz zo en zo. Natuurlijk was t geweldig om iedereen weer te zien, weer in n schoon bedje te liggen enzovoorts... Maar... t is nog niet thuis. Het is alsof alles hier nog wel hetzelfde is maar ik hier nog ff niet hoor... Maar ja, geef t nog n tijdje en t zal wel weer weggaan... In ieder geval heb ik totaal geen spijt van deze reis en kan ik t iedereen aanraden!!
Ga nu weer Nederlandse tv kijken, met minder reclames dan in Oz... voordeeltje dus!!
Bedankt voor het steeds lezen van de site!! Laat wel weten als ik nog n keertje weg zou gaan... Een hele dikke kus Lieke

Wil je goedkoop naar het buitenland bellen? Bel dan via HalloBuitenland.nl